Γεωγραφική Θέση Της Ραιδεστού


Η Ραιδεστός βρίσκεται στη βορειοδυτική Τουρκία, βόρεια της Θάλασσας του Μαρμαρά, αποτελείται από τρεις επαρχίες και είναι ένας από τους έξι νομούς της Τουρκίας που βρέχεται από τη θάλασσα. Έχει επιφάνεια 6.313 τμ και συνορεύει ανατολικά με την Κωνσταντινούπολη, βόρεια με τις Σαράντα Εκκλησιές ( Κιρκλαρελί), δυτικά με την Αδριανούπολη, νοτιο-δυτικά με το Τσανάκαλε, νότια βρέχεται από τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Βορειοανατολικά έχε ακτογραμμή 2.5 χιλιομέτρων στη Μαύρη Θάλασσα. Η μεγαλύτερη πόλη που βρίσκεται βόρεια του παραπόταμου Αγρίανες είναι η Ραιδεστός, η οποία χτίστηκε στις όχθες ενός μεγάλου κόλπου στον οποίο διασταυρώνονται δρόμοι που κατευθύνονται βόρεια της Θάλασσας του Μαρμαρά και της περιοχής των Αγριανών.

ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗ

Η γεωλογική δομή της Ραιδεστού είναι σχετικά μικρή. Την πρώτη εποχή η περιοχή καλύπτονταν από θάλασσα ενώ πήρε τη σημερινή της μορφή κατά την τέταρτη εποχή. Κατά την περίοδο που η Ανατολία και η Θράκη υψώνονταν στένεψε η λεκάνη της περιοχής Μαρμαρά Αιγαίου και της Μαύρης Θάλασσας. Τα εδάφη σε γενικές γραμμές αποτελούνται από άργιλο και από ψαμμίτη.

Η περιοχή της Θράκης που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Βαλκανικής Χερσονήσου εμπεριέχει διάφορες μορφολογικές ενότητες. Στην περιοχή της Ραιδεστού αυτές οι μορφολογικές ενότητες είναι ο ορεινός όγκος Ιστράντζα (Istranca )στα βόρεια και στα νότια τα όρη Γκάνος (Ganos (Işık)) και Κόρου (Koru). Μεταξύ των δύο ορείνών όγκων υπάρχουν υψηλοί λόφοι και πλαγιές, οι οποίοι βρίσκονται στις νότιες και κεντρικές περιοχές μερικές φορές σε επικλινή εδάφη διαχωρισμένα από του παραπόταμους του ποταμού Εργκενέ.

ΤΑ ΒΟΥΝΑ

Η σημαντικότερη οροσειρά του νομού είναι η οροσειρά της Ραιδεστού, η οποία βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Ραιδεστού και ξεκινάει από το Κούμπαο (Kumbağ) ενώ απλώνεται έως τον ισθμό της Καλλίπολης (60χμ). Το ψηλότερο βουνό είναι ο Γκάνος. Το ανατολικό τμήμα του νομού δεν είναι τόσο ορεινό. Μπορεί μόνο να δει κανείς μερικές κορυφογραμμές λόφων. Ένας από αυτούς εκτείνεται ανατολικά και δυτικά του Τσόρλου. Συνορεύει με τη λεκάνη του ποταμού Εργκενέ και ένα τμήμα του χρησιμεύει ως σύνορο, ανατολικά συναντιέται με την Ιστράντζα (Istranca ) και δυτικά με τους πρόποδες της οροσειράς της Ραιδεστού.

ΟΙ ΠΕΔΙΑΔΕΣ

Στην ενδοχώρα υπάρχουν μεγάλες και εύφορες πεδιάδες που καλύπτουν τις μεγάλες κοιλάδες των ποταμών. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι η Χαϊράμπολου και Τσενέ, ξεκινώντας από το Τσερκέζκιοϊ με κατεύθυνση στα δυτικά, προχωρώντας στο άνοιγμα του Εργκενέ μεγαλώνει στην πεδιάδα Εργκενέ στον ποταμό Εργκενέ κατά μήκος του οποίου χύνονται τα ρυάκια Χαϊράμπολου και Τσενέ.

Στενές και μικρές παράκτιες πεδιάδες κατά μήκος των ακτών του Μαρμαρά που σχηματίστηκαν με τη συσσωρεύσεις υλικών που μεταφέρουν τα ποτάμια.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ

Λαμβάνοντας υπόψη το μέσο όρο θερμοκρασίας και υγρασίας, το κλίμα του νομού Ραιδεστού χαρακτηρίζεται ως εύκρατο ημί-υγρό. Περνώντας από τις παράκτιες περιοχές στην ενδοχώρα και με την επίδραση της απόστασης και της ανύψωσης από τη θάλασσα παρατηρούνται μικρές μεταβολές στη θερμοκρασία.

Κατά μήκος της ακτής της Θάλασσας του Μαρμαρά, το καλοκαίρι είναι ζεστό και ξηρό, ενώ ο χειμώνας είναι ήπιος και υγρός, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του μεσογειακού κλίματος. Ωστόσο, εξαιτίας του κλίματος της Μαύρης Θάλασσας η καλοκαιρινή ξηρασία είναι μετριασμένη. Οι χιονοπτώσεςι το χειμώνα είναι συνηθισμένες. Η ενδοχώρα το καλοκαίρι είναι πιο ξηρή ενώ το χειμώνα ψυχρότερη, το ημι-ηπειρωτικό κλίμα είναι εμφανές.

Η ΒΛΑΣΤΗΣΗ

Στις βόρειες πλαγιές Ιστράντζα στα βόρεια της Ραιδεστού καθώς υπάρχουν συχνές βροχοπτώσεις είναι καλυμμένες με δάση οξιάς. Σε αυτό το σημείο η βλάστηση κάτω από το δάσος αποτελείτε από ροδόδεντρα. Όσο προχωράμε προς τις νότιες πλαγιές καθώς δεν υπάρχει μεγάλη βροχόπτωση η οξιά δίνει την θέση της σε δρυ και φυλλοβόλα δέντρα.

Προχωρώντας στη λεκάνη του Εργκενέ ποταμού κοντά στις κατοικημένες περιοχές σε χαμηλή πυκνότητα συναντιούνται δρυς και φτελιές. Αυτές οι μικρές ομάδες δέντρων είναι απόδειξη ότι το εσωτερικό τμήμα της Θράκης δεν αποτελεί στέπα. Ως αποτέλεσμα της καταστροφής των δασών προκειμένου να αποκτήσει η Θράκη γεωργική γη απέκτησε τη σημερινή μορφής στέπας. Σε αυτό το τμήμα είναι κοινές οι λεύκες και οι ιτιές.

Στις βόρειες πλαγιές του όρος Γκάνος συναντιούνται οξιές, βελανιδιές, φλαμουριές και πυκνή βλάστηση, ενώ στις νότιες πλαγιές λόγω της μειωμένης βροχόπτωσης ξηρά δάση και θάμνοι. Ενώ στα άλση κυριαρχούν οι βελανιδιές και τα πεύκα καθώς και οι θάμνοι.